Gen Z vs. arbo: hoe is de manier van leren veranderd?
De manier waarop Generatie Z leert, is duidelijk geëvolueerd in de richting van flexibiliteit, microlearning en directheid. In plaats van lange colleges en studieboeken kiezen jonge mensen voor korte audiovisuele vormen die hen betrekken en snelle feedback geven. De e‑learningervaring uit de tijd van COVID‑19 heeft de verwachting gevormd dat het resultaat meteen verschijnt: veel examens en toetsen vonden op afstand plaats en feedback was direct na afloop van de toets beschikbaar.
Arbotrainingen kampen met hetzelfde probleem. De eerste dag in een nieuwe baan is bijna altijd een lange en saaie arbotraining waarvan weinig in het geheugen blijft hangen. De vraag is dus of een training anders kan worden gegeven, zodat deelnemers meer onthouden dan alleen de stem van de trainer?
Hoe bereidt u een arbotraining voor die de aandacht van Gen Z trekt?
Het is goed om te beginnen met de omstandigheden die concentratie bevorderen. Nog voordat de training begint, helpt het om de zaal te luchten, te zorgen voor een prettige temperatuur en, indien mogelijk, voor natuurlijk daglicht. Deze ogenschijnlijk kleine details beïnvloeden de concentratie en het welzijn van de deelnemers.
De volgende stap is de manier waarop de training wordt geopend. In plaats van meteen met droge feiten en het programma te beginnen, loont het om te starten met iets dat de aandacht trekt: een schokkende statistiek, een prikkelende vraag, een interessant voorwerp of een kort verhaal. Ook een eenvoudige icebreaker aan het begin werkt uitstekend: die ontspant de sfeer, laat deelnemers elkaar vanaf de eerste minuten leren kennen, verlaagt de spanning en maakt de groep open voor wat er daarna komt.
De inhoud zelf kunt u beter in kleinere porties verdelen, volgens het principe van microlearning. Lange collegeblokken kunt u vervangen door onderdelen van maximaal 15 minuten, afgewisseld met een korte bewegingsoefening, een meme of een filmpje, waardoor de aandacht vast te houden is en de concentratie van de deelnemers regelmatig wordt „gereset”.
Storytelling, discussie en echt materiaal in plaats van droge theorie
Even belangrijk is de manier waarop de kennis zelf wordt overgebracht. Mensen onthouden verhalen het best, geen definities. Het inhoudelijke materiaal kunt u het beste verweven in een verhaal met een probleem, een uitdaging en de oplossing daarvan, bij voorkeur in de vorm van een echte casestudy waarmee deelnemers zich kunnen identificeren. In plaats van in het algemeen te zeggen dat „een aanrijding met een heftruck een gevaar is”, loont het om een echte beschrijving, foto of opname te laten zien van een daadwerkelijk ongeval dat in het bedrijf is gebeurd en de deelnemers uit te nodigen om dat samen te analyseren.
Het loont ook om af te stappen van de monoloog van de trainer ten gunste van een levendige discussie. Open vragen stellen in plaats van kant-en-klare feiten te presenteren, maakt de training interactiever en zorgt ervoor dat deelnemers zelf tot conclusies komen en die beter onthouden dan een opgedreund begrip. Dit effect kunt u versterken door de groep een fragment uit de arbeidswet (Kodeks pracy) of een verordening te geven en vervolgens vragen te stellen waarop ze zelf het antwoord moeten vinden. Zo verandert passief luisteren in actief zoeken naar informatie die lang in het geheugen blijft.
Echt materiaal betrekt trainingsdeelnemers veel meer dan een beschrijving op een dia, omdat het kan worden aangeraakt, met de zintuigen ervaren, gecontroleerd en uitgeprobeerd. Wanneer we werknemers persoonlijke beschermingsmiddelen geven, bijvoorbeeld oordoppen, veiligheidsbrillen of beschermende maskers, en laten zien hoe ze correct worden gebruikt, blijft de kennis veel langer hangen dan na een presentatie alleen.
Op dezelfde manier werkt het tonen van een echte brandblusser met uitleg van de markeringen en brandklassen, waarbij het ook goed is om het gebruik ervan te oefenen, omdat veel werknemers nog nooit een blusser in hun handen hebben gehad. Hetzelfde geldt voor het openen van een EHBO-doos voor de ogen van de groep en het doorlopen van de inhoud. Zulke oefeningen veranderen droge theorie in een concrete, onthouden ervaring.
Verscheidenheid aan methoden en toolbox talks: zo laat u kennis beklijven
Tot slot is het goed om te bedenken dat mensen kennis via verschillende kanalen opnemen en dat het grootste effect mogelijk wordt bereikt door visuele elementen, discussie en praktische oefeningen te combineren. In plaats van op één kanaal te vertrouwen, loont het om binnen één training infographics en filmpjes, discussie en workshops te gebruiken, omdat dat de betrokkenheid en het onthouden van de hele groep vergroot.
Het invoeren van deze elementen in de arbotraining vraagt geen organisatorische revolutie of groot budget; een andere benadering volstaat. In plaats van de training als een formaliteit te behandelen die moet worden afgevinkt, loont het om hem te zien als de eerste echte interactie van de nieuwe werknemer met het bedrijf, een die zijn instelling vormt lang nadat de cursus is afgelopen. Als we iemand al op de eerste dag het signaal geven dat het bedrijf zich bekommert om zijn aandacht, zijn tijd en de manier waarop hij kennis opneemt, leggen we de basis voor betrokkenheid voor de komende maanden werk.
Het is ook goed om te bedenken dat de beschreven technieken, dat wil zeggen de haak aan het begin, microlearning, storytelling, open vragen, voorwerpen en een verscheidenheid aan vormen van overdracht, geen eenmalige ingreep zijn die alleen bij de eerste training wordt toegepast. Het is een methodiek die in elke volgende leercyclus in het bedrijf kan worden toegepast.
Generatie Z, die nu de arbeidsmarkt betreedt, is geen uitzondering die een speciale behandeling vraagt. Het is eerder een signaal dat onderwijsstandaarden die tientallen jaren geleden zijn gevormd, niet meer aansluiten bij hoe mensen daadwerkelijk leren. Uiteindelijk gaat het om een eenvoudige verschuiving van prioriteiten, van het overbrengen van informatie naar het zorgen dat die blijft hangen. Een arbotraining die niemand betrekt, beschermt niemand tegen een ongeval; hij beschermt alleen het bedrijf tegen het formeel niet nakomen van een verplichting. En dat is, zoals bekend, niet hetzelfde als echte veiligheid op de werkplek.
Arbo is niet alleen de inwerktraining. Een echte veiligheidscultuur ontstaat in het dagelijks werk, niet in de trainingsruimte. Daarom loont het om regelmatig korte educatieve acties te houden in de vorm van toolbox talks, oftewel gesprekken van 5 minuten met het team voor aanvang van een dienst, of een nieuwsbrief in de inbox, waarin één specifiek gevaar wordt besproken, een goede werkwijze wordt herinnerd of een recent voorval wordt geanalyseerd. Deze vorm van werknemerseducatie sluit perfect aan bij microlearning en laat u kennis versterken precies waar die nodig is: bij de machine, in het magazijn, op de bouwplaats. Toolbox talks maken van arbo geen eenmalig „afvinkmoment” maar een voortdurend proces.
Klaar voor digitale arbo?
BHP Panic automatiseert documentatie, trainingen en termijnen. Alles op één plek. Begin er vandaag nog mee.
Bekijk de plannen